|
گیرپارلمان در میانه ریاست سیاف و قانونی |
|
|
|
نویسنده مدیریت
|
|
۰۲ حوت ۱۳۸۹ |
در شرایطی که مردم افغانستان چشم براه شروع کار پارلمان کشور و درمان دردهای بی پایان خود می باشند، هم چنان سایه سنگین رقابت منفی برای ریاست بر این پارلمان نیمه جان ادامه دارد. این سایه شوم ناشی از فقدان روحیه ملی در میان سیاستمداران کشورما و ادامه رقابت های منفی و ناسالم بین سیاستمداران قبیله گرایی سرزمین ماست.
قرار بود کمیسیون موظف طرحی را برای بیرون رفت و ایجاد تفاهم مطرح نماید اما گویا هر چه زمان می گذرد نشانه های ناکامی بیشتر رونما می گردد. ما هنوز هم در گرداب سیاست های قومی و قبیله ای گیر مانده ایم. سیاستی که تاوان آنرا بیش از هر کس ملت مظلوم کشورما می پردازند. اما به راستی راه چاره چیست؟
تنها راه بیرون رفت از این معضل ملی همانا اقدام شجاعانه و مسئولانه نمایندگان مردم است که با تعهدی که در برابر مردم سپرده اند اجازه ندهند بیش از این سیاست بازان قوم گرا و قبیله سالار مردم را دل مرده و مایوس سازند. اینک بر همگان روشن است که اگر نمایندگان مردم در پارلمان خود با عزم ملی و تعهد دینی به انتخاب رییس نپردازند و با معیارهای پس مانده ، غیر عقلانی و غیر دینی به سیاست پردازند نه تنها راهی برای برون رفت از بن بست موجود وجود ندارد که مجموعه ای پارلمان را در معرض تهدید و نابودی قرار خواهند داد. این بار نوبت نمایندگان است که حداقل برای حفظ حرمت و کرامت خود و پارلمان کشور در یک اقدام شجاعانه سیاست بازان قوم گرا را از موضع فعال به انفعال کشانند و خود روی یک فرد شایسته و ملی که فراتر از بازی های چندش اور کنونی است توافق نمایند.
به نظر می رسد این بازی خسته کننده اینک شرایط لازم و مساعد برای یک حرکت ملی فراگیر را جهت عبور از چهره های جنجالی فراهم کرده باشد و این نمایندگان است که این بار بلوغ و رسالت نمایندگی خویش را با درنظرداشت منافع ملی کشور و نه منافع کتله های سیاسی خاص به نمایش گذارند. در غیر این انتظار درمان این درد از سوی کمیسیون موظف نا بجا و خوشخیالی خواهد بود.
|